Er is een speciale uitdaging verbonden met het geven van presentaties. Als verteller heb je een heel verhaal in je hoofd, een hele redenering. Dat verhaal is vaak het verhaal van stevig onderzoek, of een jarenlange expertise in een vak. Diverse impulsen, hersenkronkels, hebben je presentatie gemaakt tot wat ze is.
Gevaar: voor je publiek kunnen die hersenkronkels als volgt overkomen:
Daarom het volgende: voorzie voldoende wegwijzers voor je publiek. Zorg ervoor dat ze weten waar ze aan toe zijn. Waar ze zich bevinden. Je kan dat doen op de volgende manieren:
- Preview: nadat je het ijs hebt gebroken en je hoofdboodschap in de ring hebt gegooid kan je een tipje van de sluier oplichten van je belangrijkste argumenten. Verklap echter nog niet alles! Een soort preview in een presentatie over treinvertragingen (ik zit in de trein wanneer ik dit artikel schrijf) kan bijvoorbeeld zijn ‘We zitten met een probleem qua stiptheid van de treinen. Ik ga u een zicht geven op de grootte van dit probleem aan de hand van enkele statistieken en getuigenissen van treinreizigers. Daarna geef ik u een beeld van hoe een NMBS met stiptere treinen er zou kunnen uitzien en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. Ten slotte geef ik u een mogelijke oplossing voor dit probleem.
- Overgang: de overgang tussen de verschillende punten om je hoofdpunt te ondersteunen. Bijvoorbeeld ‘Tot zover het probleem. Hoe zou een NMBS met stiptere treinen er nu uitzien?’.
- Review: een ‘recap’ van je belangrijkste punten. Die maak je net voor je finale conclusie. Als in ‘Ik heb u zonet verteld wat het probleem is met treinen die niet stipt op tijd rijden. Ik heb dat uitgediept aan de hand van enkele statistieken en getuigenissen. Daarna hebben we samen stilgestaan bij een ‘ideale NMBS’, met 100 % stipte treinen. Tot slot heb ik u een oplossing voorgesteld. De conclusie van dit alles is…’.
